محمد اهلی شیرازی
ملیت : ایرانی
-
قرن : 10
منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(942 -858 ق)، شاعر و صوفى. ظاهراً از شاگردان علامه دوانى بود و در اغلب علوم عهد خود خاصه در علوم ادبى اطلاعات وافر داشت. توجه وى به آثار مصنوع، خود نشانهاى از همین اطلاعت مختلف ادبى وى در صنایع ملفوظ و معمیات و عروض و امثال آنها است. در جوانى در هرات به خدمت سلطان حسین بایقرا رسید و قصیدهى معروف مصنوع خود را در مدح او سرود. سپس به نزد سلطان یعقوب آققویونلو رفت و قصیدهى مصنوع دومى در مدح وى و مثنوع «شمع و پروانه» را به نام او سرود. پس از جلوس شاهاسماعیل صفوى به خدمت او پیوست و قصیدهى مصنوع سوم را در مدح او و مثنوى «سحر حلال» را به نام او سرود. پس از مرگ شاهاسماعیل به شیراز بازگشت و در همان جا درگذشت و در كنار مزار حافظ دفن گردید. بر روى سنگ قبر او چنین آمده است: «شیخ محمد اهلى شیرازى طابثراه، به عمر هشتاد و چهار وفات نمود در سنهى 942» آثار وى: «دیوان» اشعار مشتمل بر دوازده هزار بیت كه تاكنون چاپ نشده است؛ «ساقىنامه»؛ «رسالهى نغز»؛ «فوائد الفوائد»؛ «سرّ الحقیقه»؛ «رسالة فی العروض»؛ «رسالة فى المعمّى»؛ «زبدة الاخلاق».[1]
شاعر معروف (ف. 942 ه.ق./ 1535 م.). وى در فنون شاعرى توانا و در ایراد سخنان دشوار و ابلاغ معانى بلند شهرت دارد و شعرش توأم با صنایع شعرى است و مع هذا از دقت اندیشه و رقت خیال برخوردار است. وى دیوان قصاید و غزلیات و رباعیات دارد و نیز مثنوى «سحر حلال» از اوست كه آن را در جواب تجنیسات و مجمعالبحرین كاتبى بد و بحرود و قافیه سروده و دیگر مثنوى «شمع و پروانه» كه در آن تصویرى تخییلى و لطیف از عشق پروانه و جلوههاى دلبرانه شمع كرده است. اهلى قصاید متعدد در مناقب رسول (ص) و رثاء شهیدان كربلا دارد. رباعیات او بسیار و از حیث شعر متوسط است. اهلى از آن میان یك مجموعه رباعى را ساقىنامه نام داده است. وى معاصر شاه اسماعیل و اوایل شاه طهماسب صفوى بود. پس از مرگ او را در جوار قبر حافظ به خاك سپردند.
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر مشاهیر / عالمان و دانشمندان / عرفان
تازه های مشاهیر
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}